GUILLAUME VOGELS
Mijn naam is Guillaume vogels, beeldend kunstenaar, woonachtig te Rhoon. In Tilburg heb ik de Academie voor Beeldende Vorming gedaan, waar ik vooral bezig was met fotografie, videovormgeving en beeldhouwen. Tegenwoordig maak ik schilderijen, aquarellen en driedimensionaal werk.
Over mijn werk: Voorheen maakte ik vooral abstracte schilderijen bestaande uit zeer veel transparante lagen olieverf, soms wel 30 of meer.
De afgelopen drie jaar heb ik gewerkt aan een groot project met als thema de eerste wereldoorlog. Het is mede geïnspireerd door het verhaal van een van mijn Franse overgrootvaders, die als jongeman gevochten heeft aan het front en daar gewond is geraakt. Maurice Cizeau (Pornic, 5 mei 1893) heeft na zijn training vanaf maart 1916 in het 44e Régiment d’Infanterie deelgenomen aan de gevechten aan het front bij Verdun en de Somme. Bij het offensief aan de Chemin des Dames - vlakbij Reims - is hij op 17 april 1917 gewond geraakt, waarna zijn rechterbeen tot onder de knie geamputeerd moest worden. Na zijn revalidatie heeft hij nog vele jaren geleefd en is hij uiteindelijk op 75-jarige leeftijd overleden.
Deze geschiedenis heeft mij geïnspireerd om zijn verhaal te onderzoeken en zoveel mogelijk informatie te vinden om te kunnen verwerken. Zo heb ik ook de plek – in de dossiers wordt ‘La ferme du Godat’ genoemd - bezocht waar hij gewond is geraakt, de sporen van de oorlog zijn hier nog in het landschap te vinden.
Voor dit project heb ik juist veel figuratief gewerkt, waarbij ik zogenaamde ‘schuldige’ landschappen maak: beelden waarbij overduidelijk is dat er iets gruwelijks is gebeurd, maar soms ook minder in het oog springend. Elementen die in het project veelal terugkomen, zijn de klaprozen en korenbloemen. Deze bloemen symboliseren deze grote oorlog, in de lente bloeiden vooral de klaprozen in miljoenen op de door granaten omgeploegde slagvelden. Ze staan symbool voor het bloed dat vergoten is, de miljoenen soldaten die sneuvelden, maar tegelijkertijd symboliseren zij voor mij een stuk optimisme ondanks alle gruwelijkheden: de natuur zal overwinnen en alle littekens in het landschap minder zichtbaar maken.
In de buurt van La ferme du Godat is een heel grote militaire begraafplaats, Cimetière National de la Maison Bleue. Hier hebben ca. 14.500 Franse soldaten hun laatste rustplaats gevonden, 7.500 in een graf en 7000 in twee ossuaria, zogenaamde knekelhuizen. Van bijna 8.000 soldaten zijn de namen bekend, deze heb ik op labels geschreven. De resterende labels kregen de vermelding ‘inconnu’. Alle kaartjes zijn op strengen ijzerdraad geregen en vormen op een tafel een installatie die de hoeveelheid slachtoffers benadrukken.
De olieverfschilderijen bevatten soms andere materialen zoals takken of ijzerdraad, ook zijn er doeken met granaatscherven die ik ter plekke in de velden gevonden heb. Verder maak ik kleine aquarellen met afbeeldingen van klaprozen en korenbloemen, deze hebben, in tegenstelling tot de olieverfschilderijen die uit vele lagen dikke olieverf bestaan, een transparant karakter.
De aquarellen maak ik als tegenhanger van de schilderijen; het duurt veel minder lang om deze te maken. Vaak maak ik ze in een of twee sessies, de waterverf maakt dat je vluchtig en transparant werkt, waardoor aquarellen minder ‘zwaar’ ogen.
Het project over de 1e wereldoorlog is in november-december 2025 solo-tentoonstelling te zien geweest bij Galerie Weisbard in Rotterdam onder de titel ‘La Maison Bleue’.
Ondertussen kan het onderwerp mij nog niet loslaten en werk ik gestaag verder aan mijn landschappen, aquarellen en objecten.
